Het spel is als vanouds weer op de wagen. De pluimveevleesketen zoekt naar de laagste prijs. De bekende argumenten komen op tafel. Goedkoop geprijsd aanbod komt vanuit Polen op de markt. Er zou relatief veel aanbod zijn ten opzichte van de vraag. Maar kloppen de argumenten wel en is er noodzaak om de prijzen voor (Vlaamse) slachtrijpe vleeskuikens te laten dalen? Vlaamse pluimveehouders hebben zo hun bedenkingen, er heerst onbegrip. Tijdelijke leegstand wordt overwogen, zo is te lezen in Pluimveeweb.

Volgens vakmedia is de productie van vleeskuikens in Polen met 10% gestegen. De uitbetalingsprijzen in Polen zijn de afgelopen weken met procenten gedaald, maar liggen nog altijd 6% hoger dan in 2024. De kilogramprijs bedraagt momenteel 1 euro 31 cent (bron: agropolska). De Europese statistieken van DG Agri laten zien dat de vleeskuikenproductie in EU de laatste drie jaar met 7% is gestegen. De vraag groeit mee, sinds 2022 wordt 8% tot 9% van de EU productie geëxporteerd naar buiten de EU. Dat was tussen 2015-2022 hoger, variërend tussen 10% en 14%.

Het beeld dat ontstaat is klassiek. Het sentiment in de markt heeft veel invloed, marktpartijen anticiperen razendsnel op signalen van prijsdruk om mogelijke risico’s te tackelen. De rekening daalt altijd neer bij de producent, de vleeskuikenhouder. En dat terwijl er geen noodzaak is tot afwaardering. De marktvraag is prima en de consument betaald grif voor pluimveevlees. Het is superfood dat past bij de vraag van de moderne consument. En ook nog eens aantrekkelijk geprijsd. Deze week kostte runderbiefstuk in de supermarkt maar liefst 29 euro per kilogram. De prijsdaling lijkt voorbarig en kon worden voorkomen door meer balans in de keten, met een steviger (verkoop)positie voor pluimveehouders. Dat werkt prijs dempend en voorkomt onnodig prijsbederf. Hoog tijd om dat te gaan organiseren. De legsector in Nederland is al goed op weg, via de Unie van Pluimvee Producenten.